Kitkat

Απέραντο γαλάζιο,
περισσότερο απ' όσο χωράει στο μάτι.
Καφέ, κίτρινο,
λευκό,
λιγοστό πράσινο
και για πρώτη φορά αυτό δεν μ' ενοχλεί.

Ήλιος,
ηρεμία
απόλυτη
κανείς να μην μας ενοχλεί.

Στο τάμπλετ το YouTube παίζει Bad Bunny
ανάμεσα στις διαφημίσεις.
Εσύ ετοιμάζεσαι
κι εγώ το ίδιο
ενώ πηγαίνω χορεύοντας πάνω κάτω στο δωμάτιο.

Αλλάζω.
Βάζω Manu Chao.
Τα βρεγμένα μας μαγιό στεγνώνουν
στην κρεμάστρα για τις πετσέτες στο μπάνιο.
Τα λουσμένα μας μαλλιά
μυρίζουν λουλούδια από το σαμπουάν
και θα μας κρατάνε δροσερές στη βραδινή μας βόλτα.

Το φτηνό μας κρασί
παγώνει στο ψυγείο.
Περιμένει να απολαύσουμε τον αέρα του νησιού
και τη μυρωδιά της θάλασσας απ' το παλιό λιμάνι
και να γυρίσουμε
να βάλουμε στα κολονάτα, γυάλινα ποτήρια
που μας έχει αφήσει ο ιδιοκτήτης στην κουζίνα
και να κάτσουμε να το πιούμε
γελώντας
και λέγοντας βλακείες
κάτω από το κλιματιστικό.

Μα
κι αυτό κι εμείς
ξέρουμε
πως
αν δεν είχε ανάγκη ο οργανισμός μας από ύπνο
δεν θα γυρνούσαμε στο δωμάτιο
να πιούμε λίγο κόκκινο κρασί πριν κοιμηθούμε
μα θα καθόμασταν
όλη νύχτα
έξω
να χαζεύουμε αυτό το νησί
που είναι όλο σαν καρτ ποστάλ.

Στίχοι στους τοίχους
και τα παντζούρια
κι ένας χρυσός ήλιος να χάνεται
στη θάλασσα.

Μουσικές ακούγονται από παντού.
Χορεύω στα στενά
ακόμα και σ' αυτά που δεν φτάνει η μουσική από τα μαγαζιά.
Τραγουδάμε,
γελάμε
κι είμαστε πιο ξέγνοιαστες
Απ' όσο θυμάμαι να μας έχω δει ποτέ
στα έξι χρόνια που γνωριζόμαστε.

Χορεύω στα στενά.
Γελάμε,
Τραγουδάμε,
βγάζουμε φωτογραφίες
και για λίγο
ξεχνάμε τα πάντα
σαν παιδιά
που μόλις τελείωσαν το λύκειο
κι είναι ξέγνοιαστα πια.

Χορεύω στα στενά.
Γελάμε,
τραγουδάμε
κι ο χρόνος για λίγο σταματά
σαν να είμαστε κι εμείς
κομμάτι
αυτής της καρτ ποστάλ.