Κρυσταλλία Κατσαρού
Θ ε ρ α π ε ί α Μ η δ έ ν
Τα τύμπανα έπαψαν να ηχούν
κι απλώνεται μέσα μου
η μοναξιά της ηρεμίας.
Βλέπεις,
έχω συνηθίσει τον πόλεμο.
Τόσο,
που η απουσία του
μοιάζει περισσότερο με πόλεμο
—
πόλεμο με τη χαρά
που αρνούμαι να μου δώσω.
Απόψε
θα βάλω ένα γαρύφαλλο στο μαξιλάρι.
Φόρο τιμής
στις άμυνες
που έπεσαν.
Όλα στο κόκκινο —
Να ζεις μια ζωή
στα πρόθυρα της κραυγής.
Να βιώνεις τον κόσμο
χωρίς οξυγόνο.
Ν' ασφυκτιάς
μέρα, νύχτα,
λεπτά, δευτερόλεπτα
στην κάθε γαμημένη κενότητα.
Να πολεμάς
δαίμονες φορεμένους
που ποτέ σου δεν ζήτησες,
ποτέ δεν συνήθισες.
Δεν έχει γιατρειά.
Δεν ζητάει γιατρειά.
Η διάγνωση:
Αθεράπευτη ποιήτρια.