Στεφανία Τσατσά

Το γέλιο σου με τύλιξε σαν χάδι στα κρυφά.
Το σώμα σου φωτιά που δεν σβήνει με νερό
σε κάθε άγγιγμα, ξεχνούσα ποια ήμουν.

Κι όταν έλειψες, το κρεβάτι μούγκριζε σιωπή,
το δέρμα μου ζητούσε τη δική σου επαφή.
Δεν ήταν απλώς το σεξ, ήταν η ψυχή μου γυμνή
μου 'λειψες, όπως λείπει η ανάσα στην πνιγή.