Στέλλα Κουρμούλη

Σημείωση της δημιουργού: Μια εξομολογητική spoken word βουτιά στη γιουνγκιανή Σκιά.

© 2026 Στέλλα Κουρμούλη. All Rights Reserved.

Το παρόν λογοτεχνικό έργο («Ίσκιος») αποτελεί πρωτότυπη πνευματική δημιουργία της Στέλλας Κουρμούλη και προστατεύεται πλήρως από την ελληνική και διεθνή νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας. 

Σήκωσες το χέρι σου
κι έδειξες τον κόσμο.
«Η ζωή για μένα είναι κόπος»,
είπες.
«Κόπος είναι για μένα η ζωή»,
θέλω να σου πω
Κόπωση κατάπια.
Γίνεται φούσκα νερού στα πέλματα.
Βαριά τα πέλματα,
βυτία νερού.

Ψάχνω μες στο κεφάλι μου.
Ψάχνω το κεφάλι μου.

Σηκώνω το χέρι,
σου δείχνω τους δρόμους.
Στενοί.
Ματωμένοι.
Σου σκουπίζω το αίμα
από τα ρουθούνια,
από τα μάτια.

Από τα μάτια μας.

Η μπαταρία φορτίζεται,
το βραχυκύκλωμα γλείφει τους πόλους.
Πολλαπλοί πόλοι.
Εαυτές πολλαπλές.

Ψάχνω το κεφάλι μου.
Έχω πολλά κεφάλια,
άλλο είναι ροζ,
άλλο είναι γκρίζο
άλλο είναι λασπωμένο
άλλο δεν είναι.

Υπερθέρμανση.

Καίει το κεφάλι μου.
Καίγεται το κεφάλι μου.

Θέλω να σε πνίξω.
Θέλω να σε φιλήσω.
Θέλω να σε κομματιάσω.

Τα μισοφαγωμένα να γίνουν ολόκληρα,
τα πολυκαιρισμένα να γίνουν φούσκες νερού,
μπαλόνια γίγαντες.
Τα τρυπάω με καρφίτσα.

Εκρήγνυνται.

Καρφιτσώνω στο φελλό τα ψώνια της εβδομάδας,
τα «πρέπει» της μέρας,
τα ρεύματα των εναλλασσόμενων εαυτών.

Να μην ξεχάσω:
Γάλα, τυρί, αυγά, ψωμί,
γάζες για τη Γη.

Να θυμηθώ να ποτίσω τον κήπο,
να ταΐσω τη γάτα, να πετάξω τα σκουπίδια
να βρω καινούρια μπαταρία.